« Επιστροφή | Zαν Μπωντριγιάρ – Η κοινωνία της κατανάλωσης. » | Kάλλιστος Ware – Η πρόκληση της επόμενης Χιλιετίας... » | Philip Sherrard – Ο βιασμός του ανθρώπου και της φ... » | Ιωάννης Ζηζιούλας – Είναι ο άνθρωπος ελεύθερος; » | Δημήτρης Χατζής – Η Παράδοση. » | Δημήτρης Χατζής – Τι είναι «Εθνικό». » | Δημήτρης Χατζής - To φίφτυ-φίφτυ στον έρωτα! » | Ματθαίος Μουντές – Αντίποινα. » | Ματθαίος Μουντές - Νηπιοβαπτισμός » | Ίρβιν Γιάλομ – Θρησκεία και Ψυχιατρική. »

Πάνος Θεοδωρίδης – Άγιος Παράμονος

Image Hosted by ImageShack.us

Εκα­να τρέμοντας την πρώτη δοκιμή. Δεν έγινε τίποτα. Συνέχισα με υπομονή και μεράκι γύρω στη βδομάδα, καθαιρώ­ντας τα ύποπτα σημεία του μηχανισμού και αλλάζοντας τα. Τίποτα πάλι. Ο άγιος παρέμενε αλώβητος από υγρα­σία - ένα μυστήριο που πήγαινε όλο αυτό το νερό. Δοκίμασά με λάδι, με κρασί, με αλλά υγρά, μυστικά, δικά μου, κολλώδη ή μαλακά. Είχα ξεχάσει τις άλλες μου δου­λειές πεισματωμένος καί πειραματιζόμουνα ρακένδυτος, χωρίς χρήματα, μόνο για το αξιοπερίεργο του πράγματος. Αυτά τελείωσαν όλα το Μέγα Σάββατο όταν εμφανίστηκε έξαλλος ο Νεόφυτος κι έσπασε το ρολό, και ό,τι ήταν εύκαιρο από τον μηχανισμό και με έδιωξε από τον ναό του, βρίζοντας με αγύρτη και απατεώνα. Δεν μπορούσα να καταλάβω τί συνέβαινε. Το βράδυ πού μ' έδιωξε κοιμήθη­κα ανήσυχο ύπνο έξω από τίς αποθήκες του λιμανιού, στη ζεστή στάχτη ενός λουτρού, μαζί με άλλους κακότυχους της ζωής. Είδα τότε στον ύπνο μου τον Άγιο Παράμονο να με μαλώνει και να μου λέει:

«Πώς τόλμησες, κακόμοιρε, να ξεπεράσεις σε ανομία τον Κάιν, βάζοντας την τεχνική σου πάνω από τους ανθρώπους και πέρα από τον Θεό; Πάσχα Κυρίου αύριο. Έλα να με δεις και να προσκυνήσεις».

Νωρίς μπήκα στον ναό του Αγίου Παραμόνου, σπρώ­χνοντας με κόπο το ταραγμένο πλήθος πού γέμιζε τον χώρο ασφυκτικά. Πλησιάζω τον άγιο Παράμονο καί ευθύς πέφτω στα γόνατα. Ό άγιος έδάκρυζε! Μόνος του, χωρίς τα μηχανήματα μου καί την τέχνη μου, μόνος του ο γεννάδας μου απέδειξε πώς η θαυματουργία υπάρχει έξω από μένα, έξω από το ανθρώπινο σύστημα, πώς ενώ πίστευα σ' όλη μου τη ζωή ότι δημιουργούσα εγώ τα θαύματα, στην ουσία ήμουνα όργανο της θείας χάριτος, και μόλις την καθύβρισα, με ξεπέρασε και θριάμβευε χω­ρίς τη θνητή μου ικανότητα.

Αυτός ο παραπληγικός πού σέρνω μαζί μου είναι ο Νεόφυτος, Κατέρρευσε μόλις είδε το θαΰμα και τιμωρή­θηκε για την ολιγωρία του. Λυπηθείτε μας, γέροντα, και δεχτείτε μας στο μοναστήρι σας. Ό Νεόφυτος δεν ημπο­ρεί να κάνει τίποτα, αλλ' εμένα πιάνουν τα χέρια μου, καθώς σας αφηγήθηκα. Χρήσιμος πάντοτε ο τεχνίτης σ' ένα κοινόβιο.


Πάνος Θεοδωρίδης
«Τι εφύλαγεν αυτός ο Χαμαιδράκων»
Εκδ. Κέδρος, 1996
Σελ.145-146

Ετικέτες

Δημοσίευση σχολίου

Σύνδεσμοι

eXTReMe Tracker